Μια πόλη γεμάτη βυζαντινά μνημεία, αγορές, τεμένη, χάνια, μουσεία και, βεβαίως, χρώματα, γεύσεις και ένα ατελείωτο μωσαϊκό ανθρώπων

Η ΜΕΓΑΛΗ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΣΧΟΛΗ


Η Μεγάλη του Γένους Σχολή (Μ.Γ.Ν.) ιδρύθηκε αμεσως μετα την Άλωση, το 1454.

Η λειτουργία της υπο την αιγιδα του Πατριαρχειου αποτελεσε τμημα των προνομιων που ο Μωάμεθ ο Πορθητης παραχωρησε στον Γενναδιο Σχολάριο, πρώτο Οικουμενικό πατριάρχη στην μετά την Άλωση εποχή.



Αποτελουσε την σημαντικοτερη σχολη της Κων/πολης. Τα πρωτεία της αμφισβητηθηκαν μονο οταν ιδρυθηκαν οι εξαιρετες σχολες του Περαν, του Ζωγράφειου, του Ζαππείου.

Στην Μεγαλη Σχολη επαιρναν την πρωτη τους παιδεια οι Δραγουμανοι (διερμηνεις, μεταφραστες). Επι οθωμανικής αυτοκρατοριας, ο δραγουμανος ηταν σημαντικο αξιωμα και οι Φαναριωτες που το κατειχαν συνηθως, ηταν εμπιστα ατομα του Σουλτανου και ειχαν αποψη στα ζητηματα διπλωματιας.


Επίσης, οι οσποδαροι (διοικητες, ηγεμονες  μιας επαρχιας της οθωμ.αυτοκρατοριας με καποια αυτονομια). Πολλοι Φαναριωτες γινανε οσποδαροι, πληρωνοντας φυσικα τεραστια ποσα για τον διορισμο τους.


Αρχικα η εκπαιδευση εδινε μεγαλη βαρυτητα στην θεολογια, στην φιλοσοφια και στις κλασικες σπουδες.
Οταν ομως εμφανιστηκε η εμπορικη ταξη, η εκπαιδευση εδωσε μεγαλυτερη εμφαση στις θετικες και κλασσικες επιστημες και μικροτερη στην θεολογια.

Πριν εγκατασταθει το 1882 στο θαυμασιο κτισμα που ολοι μας καμαρωνουμε, η Σχολη αλλαξε πολλες φορες οικημα και περιοχες.



Ο πατριαρχης Ιωακειμ Γ' εχοντας φανατικους υποστηρικτες απ' ολα τα κοινωνικα στρωματα, δεν δυσκολευτηκε να βρει χορηγους και χρηματοδοτες για την ανεγερση του σημερινου μεγαλοπρεπους κτισματος που κυριαρχει στα υψωματα του Κερατιου.
Με τον τραπεζιτη Γεωργιο Ζαριφη πρωτον απ'ολους και με συνδρομες των πλουσιων ευεργετων, του Ευγενιδη, του Συγγρου και άλλων,  συγκεντρωθηκε το μεγαλο για την εποχη χρηματικο ποσο που χρειαζοταν για το κτισμα Βυζαντινου ρυθμου σε σχεδιο του αρχιτεκτονα Κων/νου Δημαδη.


Εικοσι πεντε αιθουσες με απλετο φως, σε τρια επιπεδα και εξαιρετο αερισμο. Απαραιτητα στοιχεια για την στεγαση 500 και πλεον μαθητων, οι οποιοι σε συνθηκες απολυτου υγιεινης, απολαμβαναν την εκπαιδευση τους σε αρτια εξοπλισμενη σχολη.

Ο θεμελιος λιθος τεθηκε το 1880 και η εναρξη μαθηματων εγινε το 1882.

Η Σχολη λειτουργει και σημερα εχοντας δυναμη 55 μαθητων, 12 καθηγητων και 12 υπαλληλων.

Οι διευθυντες της Σχολης  συνεχως αναζητουσαν τροπους να κρατησουν την Σχολη σε υψηλα εκπαιδευτικα επιπεδα.


Περαν των μαθηματων καθιερωσαν την φροντιστηριακη μεθοδο, που εδινε στους μαθητες την δυνατοτητα, μετα το περας των μαθηματων, να μενουν στην Σχολη και με την βοηθεια των καθηγητων να προετοιμαζουν τα μαθηματα της επομενης μερας.

Δημιουργηθηκε καντινα και μαγειρειο, οπου τα μεσημερια οι μαθητες μακρινων περιοχων γευματιζαν καθως το ωραριο τελειωνε στις 4.
Τεθηκε στη διαθεση των μαθητων λεωφορειο για να προσελκυσει  νεους μαθητες απομακρων συνοικιων.

Ολα αυτα συνετελεσαν στο να φθασει ο αριθμος των μαθητων στους 500 μεχρι το 1945.
Μετα αρχισαν οι απελασεις των Ελληνων της Πολης, το Κυπριακο ζητημα και, κυρίως, ενας περιεργος νομος που ελεγε οτι, οι αποφοιτοι των δημοτικων σχολειων δεν δικαιουνται να εγγραφουν σε γυμνασιο της επιλογης τους, παρα μονο στο γυμνασιο της περιοχης τους.
Ενας νομος ''κομμένος και ραμμενος'' για την απογυμνωση των ελληνικων γυμνασιων.


Οσο περνουσαν τα χρονια ο αριθμος των μαθητων ειχε καθετη πτωση. Ο ελληνικος πληθυσμος των 250.000 το 1945 ειναι σημερα 2.000 και οι μαθητες 55. Παρα την μειωση των μαθητων η σχολη προσφερει και σημερα αριστη εκπαιδευση.

Το οικοδομημα ανακαινισθηκε με την χρηματοδοτηση του μεγαλου ευεργετου της Σχολης, Παναγιώτη Αγγελόπουλου (ναι, του πεθερού της Γιάννας Αγγελοπούλου - Δασκαλάκη).

Λειτουργουν ολα τα τμηματα. Γινονται μαθηματα ηλεκτρονικων υπολογιστων, προσφερεται στους μαθητες δωρεαν σιτηση, δωρεαν μεταφορα με το λεωφορειο της Σχολης και στους αριστους μαθητες παρεχονται δωρεαν μεταπτυχιακες σπουδες.

Την Σχολη την ειδα για πρωτη φορα απο κοντα , οταν ειχα παει στηνΜονη Παμμακαριστου.
Η Μονη ειναι χτισμενη στην κορυφη του λοφου και ακριβως απο κατω της στην πλαγια ειναι η Σχολη.

Το Φανάρι φημίζεται και για τα όμορφα διατηρημένα
παλιά αρχοντικά του
Σε καποια αλλη περιπλανηση  γυρνωντας απο τα χερσαια τειχη, απο τον Κερατιο μπαινω στο Φαναρι. 
Δεξια απο το Πατριαρχειο αρχισα να ανεβαινω την ανηφορα βγαζοντας φωτογραφιες με προορισμο την Σχολη.


Η Σχολη επειδη ειναι χτισμενη στην πλαγια του λοφου, μπροστα της υπαρχουν πολλα σπιτια και ανεβαινοντας απο χαμηλα δεν φαινεται, ωσπου να βρεθεις ξαφνικα μπροστα της.

Δεν μπορεσα να μπω μεσα γιατι ηταν κλειστη. (Διακοπες καλοκαιριου)


 Πώς πάμε


Ενας περιπατος διπλα στον Κερατιο μεχρι την Σχολη ειναι μια πολυ καλή ιδεα. Ξεκιναμε απο την Γεφυρα του Γαλατα. Αφου περασουμε την γεφυρα Ατατουρκ, την πυλη Cibalikapi και την πυλη Ayakapi, σε καποια αποσταση στριβουμε αριστερα στο στενο  (Φωτο 1) για το Πατριαρχειο. Σε μερικα μετρα υπαρχει διασταυρωση. Αριστερα ειναι το Πατριαρχειο (Χαρτης 1), εμεις στριβουμε δεξια και βαδιζουμε επι της οδου Yildirim. Στην τριτη διασταυρωση στριβουμε αριστερα στο δρομακι οδος Akcin. Στην πρωτη διασταυρωση κανουμε δεξια επι της οδου Vodina. Mετα λιγα μετρα στριβουμε αριστερα επι της οδου Sancaktar Yokusu. Eιναι ανηφορικος και μας βγαζει μπροστα στην Μεγαλη Σχολη του Γενους.

Αλλος τροπος ειναι να πατε με ταξι μεχρι το Πατριαρχειο και μετα με τα ποδια μεχρι τη Μεγαλη Σχολη.

Επισης μπορειτε να πατε με την αστικη συγκοινωνια
Απο την Παλια Πολη και το Ταξιμ στο Πατριαρχειο, Μεγαλη Σχολη του Γενους, Παναγια των Βλαχερνων.

Φωτο 1






















Χαρτης 1.























































Δεν υπάρχουν σχόλια: